حدیث نثر تو از نثره سپهر گذشت

به شعر خویش نیارستی افتخار آورد

ایا ادیب سخندان که از بلندی طبع

بگوش شعری شعر توگوشوار آورد

خدنگ کلک تو شیرفلک شکارآورد

به خار خار طبیعت چرا نباشم شاد

که طبع راد توام شاد و شادخوار آورد