خدنگ کلک تو شیرفلک شکارآورد

ایا ادیب سخندان که از بلندی طبع

بگوش شعری شعر توگوشوار آورد

حدیث نثر تو از نثره سپهر گذشت

به خار خار طبیعت چرا نباشم شاد

که طبع راد توام شاد و شادخوار آورد

ز خشکسالی خوشیده بود کشت سخن