دوباره طبع تو آبی به روی کار آورد

به خار خار طبیعت چرا نباشم شاد

که طبع راد توام شاد و شادخوار آورد

ز خشکسالی خوشیده بود کشت سخن

ز سرد طبعی بهمن ز خشک مغزی دی

چه رنج ها که جهان بر سر بهار آورد

ریاح فضل تو اکنون ز روح بخشی خاص