هست معشوقی مساعد لیک روزی چندبار

در دمی ، چون کهربا آتش نمایان میکند

هست یار آذر و چون پور آزر هر زمان

آتش نمرود را چهرش گلستان می کند

درد هجرش دیده عشاق گریان می کند

وین عجب باشدکه آرد تردماغی هجر او

لیک وصلش کام خشک و سینه سوزان می کند