فکر دگری چون و خیال دگری چند؟

چون گنده دهان کز خرد و فهم به دور است

گویدکه مگر کام همه خلق کندگند

آن کس که دلش بسته فکریست چه داند

این خواندن افکار بود کار حکیمان

بقال ، گزر داند و جزار جگربند

شیبانی اگر خواندی این چامه نگفتی