بقال ، گزر داند و جزار جگربند

آن کس که دلش بسته فکریست چه داند

فکر دگری چون و خیال دگری چند؟

این خواندن افکار بود کار حکیمان

شیبانی اگر خواندی این چامه نگفتی

« زردشت گر آتش را بستاید در زند»

این شعر به آیین لبیبی است که فرمود