ز بس لاله وگل ، ندانم که چند

به یک هفته آمد سپاه بهار

زکوه پلنگان به کوه سهند

ز بس عیش و رامش ، ندانم که چون

به نرگس نگر، دیدگان پر خمار

به لاله نگر، لب پر از نوشخند

چو خورشید بر پشت ابر سیاه