اکنون که از برای تو بال و پری نماند

عشق آن چنان گداخت تنم را که بعد مرگ

بر خاک مرقدم کف خاکستری نماند

ای بلبل اسیر، به کنج قفس بساز

ای باغبان بسوز، که در باغ خرمی

زبن خشکسال حادثه ، برگ تری نماند

برق جفا به باغ حقیقت گلی نهشت