جویبار دیده را از گریه جیحون می کنند

گاه بگشوده گریبان ، روز تا شب سینه را

در معابر با شرق دست ، گلگون می کنند

گه به یاد تشنه کامان زمین کربلا

وز دروغ گنده « یا لیتنا کنا معک »

شاه دین را کوک و زینب را جگرخون می کنند

صبح برجسته جنب تا ظهر می ریزند اشگ