تا هست حق و باطل و سود و زیان، رساد

چون اعتبار خاک صفاهان به زنده رود

جزسعی او، که جاده چالوس برگشاد؟

جز جهد او، که راه پتشخوارگر گشود؟

از حق به دو عنایت و از او به خلق سود

بخشد بهار را کف دستی ز رامسر

کانجا توان به هر نفسی دفتری سرود