بخشد بهار را کف دستی ز رامسر

جز جهد او، که راه پتشخوارگر گشود؟

تا هست حق و باطل و سود و زیان، رساد

از حق به دو عنایت و از او به خلق سود

کانجا توان به هر نفسی دفتری سرود