گر گناهی کرده ام ، هم کرده ام خدمت بسی

رنج را با رنج شستن ریشه عصیان بود

آن که او از یک نگه خوشدل شود زجرش خطاست

عقده چون خود وا شود کی حاجت دندان بود

گر گنه پیدا بود خدمت چرا پنهان بود

صد مقالت بیش دارم در مدیح شهریار

یک بهک پیش آورم ازشاه اگر فرمان بود