شاعری بیمار و کنجی گنده و تاریک و تر

هردم از سیل عرق بر گرد من طوفان بود

گر ببندم در، حرارت ، ور گشایم در، هوام

هر دو سر هم سنگ چون دو کفه میزان بود

خاصه کاین توقیف در گرمای تابستان بود

موشکان هر شب برون آیند و مشغولم کنند

هم نشین موش گشتن ، رتبتی شایان بود!