پرتوا رحمت حق بر پدری کز پس او

عندلیب آسا محکوم خوش آوایی بود

بود مسعود زمان آن که به شومی ادب

که ( مرنجی ) و گهی ( سوبی ) و گه ( نایی ) بود

چون تو فرزند خلف در شرف افزایی بود

گفتی از نسب کاشان چه زنی تن که پدرت

بود ازبن شهر که مشهور به گویایی بود