ورنه آن لهجه بد، مایه رسوایی بود

مردمش را ز هوای خوش و انفاس لطیف

صوت داودی و الحان نکیسایی بود

گویی این نغمه خوش باعث تعدیل وی است

یا خود این لهجه ناخوش سپر چشم بد است

پیش شهری که پر از خوبی و زببایی بود

صد هنر دارد و یک عیب ، من این زان گفتم