گر ندارد لعل او شیرینی شکر، چرا

هرچه افزونتر دهم ، او بوسه افزونتر دهد

گرنه او گوهرفروش است از لب و دندان ، چرا

گه مرا مرجان فروشد گه مرا گوهر دهد

چو بخائی لعل او شیرینی شکر دهد

ور ندارد طره او بوی مشک تر، چرا

چون به بویی طره او بوی مشک تر دهد