چو بخائی لعل او شیرینی شکر دهد

گرنه او گوهرفروش است از لب و دندان ، چرا

گه مرا مرجان فروشد گه مرا گوهر دهد

گر ندارد لعل او شیرینی شکر، چرا

ور ندارد طره او بوی مشک تر، چرا

چون به بویی طره او بوی مشک تر دهد

مه گر آن آراسته منظر ببیند نیم شب