مه گر آن آراسته منظر ببیند نیم شب

چو بخائی لعل او شیرینی شکر دهد

ور ندارد طره او بوی مشک تر، چرا

چون به بویی طره او بوی مشک تر دهد

بوسه ها باید بر آن آراسته منظر دهد

چشم اوبا خنجرمژگان بریزد خون خلق

درکف مستی چنین ، یارب که این خنجر دهد؟