به ما خطاب کند با دو دیده خونبار

وزین دو دیده به ما کسوت و طعام دهد

ز چشم مام وطن خون چکد بر این آفاق

که سرخی شفقش جلوه صبح و شام دهد

که کیست آنکه به من خون خویش وام دهد

به روی سینه بپرورده ام جوانان را

که داد من ز شما نوخطان ، کدام دهد؟