آن گاه مرد رزبان لعل عنب گزد

از چله یه کمان مه تیر سرکشید

نه ضیمران بماند و آن مطرف کبود

نه یاسمین بماند و آن صدره سپید

چون باغبان ز حسرت ، انگشت و لب گزید

هان ای پسر به پند پدر دل سپار کاو

این گوهرگران را با نقد جان خرید