هان ای پسر به پند پدر دل سپار کاو

نه یاسمین بماند و آن صدره سپید

آن گاه مرد رزبان لعل عنب گزد

چون باغبان ز حسرت ، انگشت و لب گزید

این گوهرگران را با نقد جان خرید

ده گوش با نصیحت استاد، ورنه چرخ

گوشت به تیغ مکر بخواهد همی برید