انگشتری جم را انگشت جمشید

چون روزگار سفله ندانست قدر من

کس را چه انتظار ازو بایدی کشید

شد بی تو یاوه دست وزارت که درخور است

نشکفت اگر زمانه جانی ترا نخواست

دارم عجب که با تو چگونه بیارمید

دیریست کاین زمانه بدخوی سفله طبع