دیریست کاین زمانه بدخوی سفله طبع

انگشتری جم را انگشت جمشید

نشکفت اگر زمانه جانی ترا نخواست

دارم عجب که با تو چگونه بیارمید

با سفلگان چمید و ز آزادگان رمید

اصل تناسب است یکی اصل استوار

نتوان به جهد با منش این جهان چخید