در پارگین شغل و عمل با خزف چمید

آزادمردی و خرد و پاکی نیت

با بدخویی و ددمنشی توامان که دید

چندی ز روی حیف درخشنده گوهری

منت خدای راکه به فرجام رسته گشت

این گوهر شریف از آن ورطه پلید

دامان ما اگرچه شد آلوده نیاز