بهای خدمت و سعی خود ار بخواستمی

بر آسمان وطن ز آفتاب روشن تر

ز نظم و نثرکس ار پایه ور شدی بودی

مرا به کنگره تاج آفتاب ، مقر

به کوه زربن بایستمی نمود گذر

جهان و نعمت او پیش چشم همت من

چنان بودکه پشیزی به چشم ملیون ور