همه محامد این خواجه است سرتاسر

نوشته های من اندر ثنای حضرت او

چو بشمری بود از صد مقالت افزون تر

یکی کتاب نبشتم که گر نکو نگری

گر از شکست دل ما برآمدی آواز

شدی ز چشم تو خواب غرور و عشوه بدر

کسی نبودکه تاربخ رفته یاد آرد