نه راه چاره همی بینم و نه راه مفر

به امر خواجه بماندم ولی ازین ماندن

همی تو گویی افتاده ام به قعر سقر

فتاده ام به مغاکی درون کژدم و مار

جهانیان را هرگز نرفته است از یاد

که بیست سال بدم خواجه را حمایتگر

وپر خواجه بدم هم وکیل حزب وبم