سرو را آب سرفرازکند

در خزان است چون به گاه بهار

خود بود سروبن ولی بینی

برسرش سروهای خوش رفتار

وین خوداز آب پست گردد و زار

چشم ها باشدش ولی چون خلق

می نخوابد که خود بود بیدار