وین خوداز آب پست گردد و زار

خود بود سروبن ولی بینی

برسرش سروهای خوش رفتار

سرو را آب سرفرازکند

چشم ها باشدش ولی چون خلق

می نخوابد که خود بود بیدار

گر هزاران به سرو بنشینند