به سال ها دهد و بازگیرد اندر دم

که بر محک ، سیه آمد عیار این عیار

چه رزم هاکه بود پرقتال ازبن قتال

چه قلب ها که بود داغدار ازین غدار

نهان به پرورد و سازد آشکار، شکار

نشان عاطفت از دهر کینه جوی ، مجوی

امید راستی از چرخ کجمدار، مدار