جنگلی بینی که شبنم می چکد از برک گل

کاروان بینی و گوبی می نهد این لحظه بار

گویی اکنون می پرد از نزد ما نقش تذور

گویی اینک می دود بر روی ما شکل سوار

وز نسیم نرم حرکت می کند برگ چنار

سوسن بری ز شرم سوسن او روی زرد

لاله دشتی ز رشگ لاله او داغدار