حلقه این در مزن لاف قلندر مزن

عشق به هم برزده خیمه این چار را

عشق که چادرکشان در پی آن سرخوشان

بر فلک بی نشان نور دهد نار را

مرغ نه ای پر مزن قیر مگو قار را

حرف مرا گوش کن باده جان نوش کن

بیخود و بی هوش کن خاطر هشیار را