آه از جفای کوچه و داد از جفای گل

اول قدم که بوسه زندگل به پای ما

افتیم بر زمین و ببوسیم پای کل

گل ها ثقیل ودرهم وکوچه خراب وتنگ

گل هرچه را به پنجه درآورد ول نکرد

صد آفرین به پنجه معجزنمای گل

ازگل ز بس که خاطر و دل ها فسرده است