ای دست نکویی به بناگوش تو زان زلف

وز عود خط آراسته بر چینی تمثال

لعبت نبود چون تو دل آشوب و دل آوبز

آهو نبود چون تو سیه چشم و سیه خال

بنگاشته بی خامه بسی جیم و بسی دال

از جیم تو صد تاب و شکن بر قد عشاق

وز دال تو صد بند و گره در دل ابدال