چون رعیت فتد از پای ، چسود استقلال ؟

گیرم این آب و زمین گشت ز بیگانه تهی

هم از استقلال افزود به جاه و به جلال

چون جماعت رود از دست ، چسود آب و زمین

مشرق از مشرقیان خالی اگرگشت ، شود

مسکن وحشی تلموق و صعالیک ارال

جلوه و زیب و جمال همه تان از شرق است