بر او گمار دمی آن شراب گیرا را

بیار ساقی باقی که جان جان هایی

بریز بر سر سودا شراب حمرا را

دلی که پند نگیرد ز هیچ دلداری

زهی شراب که عشقش به دست خود پخته ست

زهی گهر که نبوده ست هیچ دریا را

ز دست زهره به مریخ اگر رسد جامش