وان میوه که آرزو بود نامش

از خاور تا به باختر گیرم

وین سرپوش سیاه بختی را

از روی زمین به زور و فر گیرم

بر سفره کام ، در شکر گیرم

چون خاربنان به کنج غم ، تاکی

بر چشم امید، نیشتر گیرم