بر چشم امید، نیشتر گیرم

وان میوه که آرزو بود نامش

بر سفره کام ، در شکر گیرم

چون خاربنان به کنج غم ، تاکی

آن به که به جوببار آزادی

پیرایه سرو غاتفر گیرم

باغی ز ایادی اندرین گیتی