از آن اسپهبدی فره اا که کورش یافت زان بهره

وزان خواندند خورشیدت که بودی واهب ذوالمن

الا ای مهربان مادر، فره ور، شید روشنگر

یکی ز انوار عز و فر به فرزندانت بپراکن

به فرزندانت کن همره که گردد جانشان روشن

نم باران فراهم کن زمین از سبزه خرم کن

ز تاب نور خود کم کن ز فر و زور خود بشکن