ز تاب نور خود کم کن ز فر و زور خود بشکن

از آن اسپهبدی فره اا که کورش یافت زان بهره

به فرزندانت کن همره که گردد جانشان روشن

نم باران فراهم کن زمین از سبزه خرم کن

شعاع جاودانی را که داری در درون ، سرده

فروغ آخشیجی را که داری از برون بفکن

به ایران زیور اندرکش ز خاک تیره گوهرکش