در نقش و نگار سایه و روشن

از پای فتادم و نیاسودند

یک لحظه ز تاختن ، دی و بهمن

ایام نهفت آب و رنگم را

مویم به مثال صبح روشن شد

روزم به مثابه شب ادکن

هیهات ، جوانیا کجا رفتی