شهرها که بر هر در، صد هزار دربان داشت

ای که گویی از مسکو وی که موئی از تهران

گوش کن که پیش از ما در جهان بسی بودست

قصرها که ایوانشان برگذشتی از کیوان

و از گزند دوران گشت جمله بی در و دربان

ور نباشدت باور، رو ببین که در مغرب

با عمارت وردن خود چه می کند دوران