کاندربن جهان گردد، هریک اژدری پیچان

ای شما که بگذارید عمر خود بنان خلق

وانگه از خدا دانید، این مراحم شایان

لقمه های بی زحمت ، قهرهای یزدانی است

هم درین جهان بخشد آن فلاکتی کامروز

اندر آن فتادستید، دیده کور و دل عمیان

چون بهار از ایزد خواه ، نعمت و شرف وانگاه