می بیخ هواست می اصل هوان

ای چرخ مرا بی باده مخواه

وای دوست مرا بی بوسه ممان

نی نی نه رواست می بهر چراست

می خانه کن است دانش فکن است

آسیب تن است وآزار روان

خنیاگر ماست این بلبل مست