این فلک قبا دورنگ ازسر حیله برکشید

ز آب دو دیده ، بیخ غم برنکنم ، دریغ من

من که به تن ز عافیت داشتمی لباس ها

بس عجبست کاین چنین عور تنم ، دریغ من

از تن عافیت برون پیرهنم ، دریغ من

دست فلک به پای دل بست مرا کمند غم

نیست کسی که پنجه اش درشکنم دریغ من