من که نه این چنین بدم بهر چه این چنین شدم

من که چو بلبلم چرا در حزنم ، دریغ من

جام مراد سفلگان پر ز می نشاط و من

بهر چه ساغر طرب درفکنم ، دریغ من

من چه کسم خدای را کاین نه منم ، دریغ من

بوالحسن است شاه من ، کوی رضا پناه من

پس ز چه رو به ناکسان مفتتنم ، دریغ من