غیر از فنا نگرفتم زین چیده خوان ملون

و آنجا که فقر زند کوس با تیغ و با سپرم من

پیش خزان جهالت ، و اسفندماه تحیر

خرم بهار فضایل واردی مه هنرم من

زیرا به خانه گیتی مهمان ما حضرم من

از کید مادر دنیا غار غمم شده ماوا

مرخسرو علوی را گوئی مگر پسرم من