بفسردی کس ار کشیدی آه

سوز سرما گذشتی از روزن

راست چون نوک سوزن از دیباه

بر مثال زبان مار، به کام

برف روشن میانه شب تار

چون بهم درشده ثواب وگناه

حال ازینگونه بود شب همه شب