وز مادرانشان بگرفتی مشاهره

خفتند در اتاغی هرشب چهار طفل

اندرکنار دایگکی پاک و طاهره

زن شیر گاو دادی دایم به کودکان

آن خوابگاه پنجره ای داشت مشرقی

وز شیشه های الوان ، پوشیده پنجره

شب های ماهتاب شدی ماه جلوه گر