که چونی بدین مایه حیلت وری

به کان اندر، آن مایه زر توده نیست

که باشد درین دکه زرگری

به باغ این چنین گفت باد صبا

به ده ماه از این پیش دیدمت من

تهی دست و خسته تن از لاغری

وز آن پس به د و ماه دیدمت باز